سوره القمر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
1بنام خدايى كه هم رحمتى عام دارد و هم رحمتى خاص به نيكان.
إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْناهُ بِقَدَرٍ
49كه ما هر چيزى را با اندازهگيرى قبلى آفريديم.
وَ ما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ
50و أمر ما تنها يكى، آن هم به سرعت چشم گرداندن است.
وَ لَقَدْ أَهْلَكْنا أَشْياعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ
51و با اينكه ما امثال شما را هلاك كرديم باز هم كسى نيست كه متذكر شود.
وَ كُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ
52بدانند كه آنچه كردهاند در نامهها ضبط است.
وَ كُلُّ صَغِيرٍ وَ كَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ
53و هر كوچك و بزرگى در آن نوشته شده.
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ
54به درستى مردم با تقوا در بهشتها و در وسعتند.
فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ
55در جايگاهى كه همه قرب و نعمت و سرور و بقا است، قرب مالكى مقتدر.
سوره الرحمن
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ الرَّحْمٰنُ
1به نام خداى رحمان و رحيم.؛ همان رحمان.
عَلَّمَ الْقُرْآنَ
2كه قرآن را تعليم كرد.
خَلَقَ الْإِنْسانَ
3انسان را بيافريد.
عَلَّمَهُ الْبَيانَ
4و بيانش بياموخت.
الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ بِحُسْبانٍ
5خورشيد و قمر با نظم و حسابى كه او مقرر كرده در حركتند.
وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ يَسْجُدانِ
6روييدنىهاى بىساقه و با ساقه برايش سجده مىكنند.
وَ السَّماءَ رَفَعَها وَ وَضَعَ الْمِيزانَ
7آسمان را بر افراشته و ميزان نهاده.
أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزانِ
8تا شما هم در سنجيدنها خيانت نكنيد.
وَ أَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَ لا تُخْسِرُوا الْمِيزانَ
9و بايد كه وزن را با رعايت عدالت برقرار نموده و كم و زياد نكنيد.
وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ
10و زمين را براى مردم گسترده كرد.
فِيها فاكِهَةٌ وَ النَّخْلُ ذاتُ الْأَكْمامِ
11زمينى كه در آن ميوهها و نخل داراى غلاف هست.
وَ الْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَ الرَّيْحانُ
12و دانههاى داراى سبوس و گياهان معطر است.
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
13پس اى جن و انس! ديگر كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را كفران مىكنيد؟.
خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ كَالْفَخَّارِ
14انسان را از لايه خشكيدهاى چون سفال آفريد.
وَ خَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مارِجٍ مِنْ نارٍ
15و جن را از شعلهاى از آتش خلق كرد.
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
16پس اى جن و انس! ديگر كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را كفران مىكنيد؟.
رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَ رَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ
17پروردگارى كه پروردگار دو مشرق و دو مغرب (تابستانى و زمستانى) است.
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
18پس اى جن و انس ديگر كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را كفران مىكنيد؟.
مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ
19دو دريا (يكى شيرين در مخازن زير زمينى و يكى شور در اقيانوسها) را بهم متصل كرد.
بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ
20و بين آن دو فاصلهاى قرار داد تا به يكديگر تجاوز نكنند.
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
21پس اى جن و انس ديگر كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد؟.
يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ
22و از آن دو لؤلؤ و مرجان بيرون مىآيد.
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
23پس ديگر كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد؟.
وَ لَهُ الْجَوارِ الْمُنْشَآتُ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلامِ
24و براى او است كشتىهايى كه در دريا چون كوه پديد آمده.
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
25ديگر كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد؟.
كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ
26هر چه بر گرده زمين است نابود مىشود.
وَ يَبْقيٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ
27تنها ذات پروردگارت باقى مىماند، چون او داراى صفات جلال و جمال است.
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
28پس ديگر كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد؟.
يَسْئَلُهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ
29همه كسانى كه در آسمانها و زمينند از او درخواست مىكنند، و او همه روزه مشغول كارى نو است.
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
30پس ديگر كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد.
سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ الثَّقَلانِ
31به زودى اى جن و انس به حسابتان خواهيم رسيد.
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
32ديگر كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد؟.
يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطارِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ فَانْفُذُوا لا تَنْفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطانٍ
33اى گروه جن و انس اگر مىتوانيد از كرانههاى آسمان و زمين راه فرارى يافته بگريزيد اين كار را بكنيد، ليكن از حساب ما و عذاب ما گريزى نداريد، مگر با حجت و عذر موجه.
سوره التکاثر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ
1به نام خداى رحمان و رحيم.؛ مسابقه و مفاخره در داشتن مال و نفرات بيشتر شما را از سعادت واقعيتان به خود مشغول كرد.
حَتَّي زُرْتُمُ الْمَقابِرَ
2تا آنجا كه براى شمردن نياكان خود به قبرستان رفتيد.
كَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ
3نه، اين مفاخرتها دردى را از شما دوا نمىكند و به زودى خواهيد فهميد.
ثُمَّ كَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ
4نه، تاكيد مىكنم كه به زودى خواهيد فهميد.
كَلاَّ لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ
5نه، باز تاكيد مىكنم كه اگر به علم اليقين برسيد.
لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ
6آن وقت دوزخ را خواهيد ديد.
ثُمَّ لَتَرَوُنَّها عَيْنَ الْيَقِينِ
7آن وقت به عين اليقينش مشاهده خواهيد كرد.
ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ
8و سپس در آن روز از نعيم خدا بازخواست خواهيد شد.
